egun finlandiar bat
egun finlandiar bat
berrogei egun arrunten
luzerakoa behar dut
...
un día finlandés,
necesito un largo día finlandés;
tan largo
como cuarenta días corrientes
...
COMO MADAME BOVARY
Letra: Jesusa Rodríguez y Liliana Felipe. Música: Liliana Felipe<7i>
Como Madame Bovary todos tenemos un amante por ahí,
Como Madame Butterfly, todos tenemos un suicidio en Stand by
Como Madame Pompadour, ya no queremos continuar en este tour
Como Madame Recamier, nadie se acuerda del periódico de ayer
Esta ostentación grandilocuente
napoleónica y mayúscula
no exige responsables y pagamos
y no existe algún veneno para ratas
que aprovechan su sexenio
para hacer los agujeros que pagamos y pagamos ….
Como Madame Bovary todos tenemos conocidos en el PRI
(tenemos deudas con el FMI)
Como Madame Butterfy, te jode un gringo y no te dice ni good by
Como Madame Pompadour, tanta miseria nos dá un toque de glamour
Como Madame Recamier, al mas payaso le decimos “canciller”.
Esta desmesura prepotente
monolítica y nefasta
no merece comentarios pero el precio
que pagamos es tan alto
que la deuda, esa no nos la acabamos
y pagamos y pagamos…
Esta desverguenza chabacana
delirante, analfabeta, desquiciada , sanguinaria,
maquiavélica , grotesca ,perfumada y apestosa/agachada,
antropófaga , violenta que aguantamos y aguantamos…
y aguantamos y aguantamos y aguantamos…
hasta que ya no aguantamos más
y que se vayan a la puta madre que los recontramilrepario!!!
Peligro: alta radioactividad...
Hey little Missy
Don't think we won't miss you
When you go out on the road
When you go out on the road
I know half of the story
Has never been told
La tristeza del electrón, pobre.
Si supiera lo que dicen las ballenas, ya te lo habría dicho.
Si supiera lo que cantan las ballenas, pero no lo sé.
Te voy a decir lo que pueda:
soy mamífera, los acuarios me dan una tristeza infinita, y el mar un miedo horroroso.
Salgo a respirar sólo de vez en cuando.
Tengo ideas enormes pero sólo por el tamaño de mi cerebro.
Me han atacado muchas veces pero herido de muerte sólo una.
He navegado mares incomprensibles y compongo y canto canciones que tampoco entiendo.
No sé dónde acaba el azul del mar y comienza el azul del cielo.
Sirena con Patas II
Liliana Felipe
Logicofobisme del piano en minùscul.
Ser poeta é ser mais alto
É ser maior do que os homens
Morder como quem beija
É ser mendigo e dar como seja
Rei do reino de aquém e de alendor
É ter de mil desejos o explendor
E não saber sequer que se deseja
É ter ca dentro um astro que flameja
É ter garras e asas de condor...
É ter fome, é ter sede de infinito
Por elmo as manhãs d'ouro e de cetim
É condensar o mundo num só grito...
E é amar-te assim, perdidamente
É seres alma e sangue e vida em mim
E dizê-lo cantando, a toda a gente.
Perdidamente: Fados, de Lula Pena.
Dins aquest iglú
Es meu desert, sempre es meu desert,
ses flors són margalides.
Un sol en blanc, cases, oceans, ses algues són marines.
Tancam es ulls, imaginam fosca i silenci totals.
Espai obert, fins i tot el cel, són platges infinites.
Es aliments més primordials, falta i defecte brutals.
Ses coses no són fàcils per ningú dins aquest iglú
tan descongelat, tanta longitud,
tan ple de finals, tan privat de tu.
Es meu desert, sempre es meu desert,
són cactus, són espines.
Un sol en blanc, ficus vegetals, ses plantes signifiquen.
Ses coses no són fàcils per ningú dins aquest iglú
tan descongelat, tanta longitud,
tan ple de finals, tan privat de tu.
Ses coses no són fàcils per ningú dins aquest iglú
tan descomunal, ple de calabruix,
tanta llibertat, tanta magnitud.
Ses coses no són fàcils per ningú dins aquest iglú
tan descongelat, tanta longitud,
tan ple de finals, tan privat de tu.
Es meu desert, sempre es meu desert...
.
Episodio dedicado a todas las admiradoras de la Villa y Corte...
Porque abajo ha desaparecido y nadie sabe cómo...
Como un fantasma gris llegó el hastío
hasta tu corazón, que aún era mío,
y poco a poco te fue envolviendo
y poco a poco te fuiste yendo...
Si grande fue tu amor cuando viniste
más grande fue el dolor cuando te fuiste...
Triste tañido de las campanas
doblando en mi soledad...
Cada vez que me recuerdes
la noche amiga me lo dirá
y donde el cielo y el mar se pierden
¡cuántas estrellas me alumbrarán!
Cada vez que me recuerdes
tu pensamiento me besará
y cuando el fin de tu vida llegue
junto a tu vida me sentirás...
Mi corazón se fue tras de tus pasos...
¡El pobre estaba ya hecho pedazos!
Y entre mis manos, mis manos yertas,
las esperanzas quedaron muertas...
Si hay algo que jamás yo te perdono
es que olvidaste aquí, con tu abandono,
eso tan tuyo, ese algo tuyo
que envuelve todo mi ser...
Música: Mariano Mores
Letra: José María Contursi
Con la vaportetta...
Sing me the kind of song
You hear in an operetta
Sing me the words I long
To hear out of Violetta
In an operetta
She will fast be outcast
From her castle, with nary a friend
But, since she's a princess,
There's hints of a prince
In the end
She'll enjoy some employ as a boy
With her name changed to Pip
Soon, by gum, she'll become
The brave captain of some
Pirate ship
Singing a thing fit for a king
In an operetta
In an operetta
It's the all-singing,all-dancing
Princess Violetta
Of the operetta
In an operetta
Within an operetta...
(Tomorrow is today).
So bury me in wood
And I will splinter
Bury me in stone
And I will quake
Bury me in water
And I will geyser
Bury me in fire
And I’m gonna phoenix
I’m gonna phoenix...
batiskafo monoplaça, es teu focus a s'abisme
de ses aigües insondables, només tu les averigües.
batiskafo socialista, redactant informe tràgic:
"camarada maquinista a Institut Oceanogràfic".
batiskafo solitari dus un ruting planetari
"retxes de sol atravessen blaus marins,
ses algues tornen verdes i brillen ses estrelles
que ja s'ha fet de nit i es plàncton s'ill-umina
i canten ses balenes a trenta mil quilòmetres d'aqui,
retxes de sol atravessen blaus marins,
ses algues tornen verdes i brillen ses estrelles
que ja s'ha fet de nit i es plàncton s'ill-umina
i canten ses sirenes aproximadament per no existir"
batiskafo socialista redactant informe tràgic:
"catedràtic Yuri Puscas a Institut Oceanogràfic".
batiskafo katiuskas fas un atlas visionari
(Joan Miquel Oliver, 2006)
LULL
being alone it can be quite romantic
like jacques cousteau underneath the atlantic
a fantastic voyage to parts unknown
going to depths where the sun’s never shone
and i fascinate myself when i’m alone
so i go a little overboard but hang on to the hull
while i’m airbrushing fantasy art on a life
that’s really kind of dull
oh, i’m in a lull
i’m all for moderation but sometimes it seems
moderation itself can be a kind of extreme
so i joined the congregation
i joined the softball team
i went in for my confirmation
where incense looks like steam
i start conjugating proverbs
where once there were nouns
this whole damn rhyme scheme’s starting to get me down
oh, i’m in a lull
i’m in a lull
being alone it can be quite romantic
like jacques cousteau underneath the atlantic
a fantastic voyage to parts unknown
going to depths where the sun’s never shone
and i fascinate myself when i’m alone
i’m rambling on rather self consciously
while i’m stirring these condiments into my tea
and i think i’m so lame
i bet i think this song’s about me
don’t i don’t i don’t i ?
i’m in a lull
© 2003 wegawam music (bmi) all rights controlled and administered by pubco (bmi). lyrics used by permission. all rights reserved.
http://www.andrewbird.net/weather.htm (OFFICIAL WEB)
http://www.fabchannel.com/andrewbird (CONCIERTITO GORGEOUS)
La letra es tan, tan, tan...
- Sigo sin entender bien cómo funciona esto, ay. -
I wanted someone to enter my life
like a bird that comes into a kitchen
and starts breaking things
and crashes with doors and windows,
leaving chaos and destruction.


![[PLAY]](http://netalga.podOmatic.com/img/play_button.gif)